PINALAYAS AKO NG LANDLORD SA GITNA NG GABI DAHIL SA ALAGA KONG PUSA—PERO NAMUTLA SIYA NANG MAY MAKALKAL ANG PUSA KO SA ILALIM NG SAHIG NA NAGING DAHILAN NG PAGKAKAKULONG NIYA.
Ako si Maya, isang simpleng call center agent na nangungupahan sa isang lumang apartment building na pag-aari ni Mang Tomas. Si Mang Tomas ay kilalang masungit, sakim, at laging naniningil ng upa nang maaga.
May isa siyang mahigpit na patakaran: Bawal ang pets.
Pero isang maulan na gabi, nakakita ako ng isang kuting na basang-basa at panginginig sa kalsada. Naawa ako, kaya iniuwi ko siya. Pinangalanan ko siyang Luna. Sa loob ng tatlong buwan, naitago ko si Luna sa loob ng kwarto ko. Tahimik lang siya at laging nagtatago sa ilalim ng kama kapag may kumakatok.
Hanggang sa dumating ang isang gabi na nagpabago sa lahat.
Alas-onse ng gabi. Kagagaling ko lang sa trabaho at nagpapahinga. Biglang may kumatok nang napakalakas sa pinto.
BLAG! BLAG! BLAG!
Binuksan ko ang pinto. Si Mang Tomas, galit na galit at nanlilisik ang mga mata.
“Amoy ihi ng hayop sa hallway! May tinatago ka bang hayop diyan?!” bulyaw niya.
Bago pa ako makasagot, biglang tumakbo si Luna palabas ng kwarto dahil sa gulat at nagtago sa likod ng mga binti ko.
Namula sa galit si Mang Tomas nang makita ang pusa.
“Sabi na nga ba! Nilalabag mo ang kontrata natin! Walang kwenta! Lumayas ka sa pamamahay ko ngayon din!” sigaw niya.
“Mang Tomas, parang awa niyo na po,” pagmamakaawa ko, lumuluha. “Alas-onse na po ng gabi. Wala po akong mapupuntahan. Bukas na bukas din po, aalis kami ni Luna. Hayaan niyo lang po kaming matulog dito ngayong gabi.”
“Wala akong pakialam! Magbalot-balot ka na! Bibigyan kita ng kinse minutos para kunin ang mga gamit mo, kundi itatapon ko kayo ng pusa mong ‘yan sa kalsada!” Padabog siyang umalis at nagbantay sa labas ng gate.
Umiiyak akong naglabas ng maleta. Habang nag-iimpake ako nang nagmamadali, napansin kong wala si Luna.
Hinila ko ang lumang aparador para hanapin siya. Nakita ko si Luna sa isang sulok, may kinakamot na maluwag na tabla sa sahig malapit sa pader.
Meow! Meow! Pilit na isinisiksik ni Luna ang maliit niyang paa sa siwang ng tabla. Dahil sa pagkalmot niya, umangat ang kahoy.
Curious, lumapit ako para kunin si Luna, pero may napansin ako sa loob ng butas sa sahig. May isang malaking itim na plastic bag na balot na balot ng duct tape.
Hinala ko pusa o daga, pero nang hilahin ko ang plastic, napakabigat nito. Aksidenteng napunit ang gilid ng plastic dahil sa kuko ni Luna.
Bumulaga sa akin ang maraming maliliit na transparent na sachet. Laman nito ay puting powder.
Nanlaki ang mga mata ko. Napasinghap ako at napatakip ng bibig. Droga. Kilokilong ilegal na droga ang nakatago sa ilalim ng sahig ng inuupahan kong kwarto!
Doon ko na-realize kung bakit sobrang higpit ni Mang Tomas sa mga umuupa. Kung bakit ayaw niyang may nagtatagal na tenant, at kung bakit lagi siyang may “surprise inspection.” Ginagawa niyang stash house o taguan ng droga ang mga bakanteng pader at sahig ng apartment niya nang hindi alam ng mga inosenteng umuupa!
Narinig ko ang mabibigat na yabag ni Mang Tomas pabalik sa kwarto ko.
“Tapos ka na ba?! Ang bagal mo!” sigaw niya mula sa labas ng pinto.
Nataranta ako. Mabilis kong kinuha ang cellphone ko at nag-text sa isang kaibigan kong pulis. “Tulong. Send SWAT/Police sa address ko. May nakita akong kilokilong droga sa apartment ng landlord ko. Nandito siya sa labas.”
Sinipa ni Mang Tomas ang pinto. Pumasok siya at nakita niya akong nakaluhod sa sahig, hawak si Luna, habang bukas ang tabla at nakalabas ang itim na plastic bag.
Nawala ang kulay sa mukha ni Mang Tomas. Nalaglag ang panga niya.
“A-Anong ginagawa mo diyan?!” sigaw niya, halatang kinakabahan. Tumakbo siya palapit para agawin ang plastic. “Akin na ‘yan! Magnanakaw ka!”
“Huwag po kayong lalapit!” sigaw ko, sabay buhat kay Luna at atras papunta sa bintana.
“Ibibigay mo sa akin ‘yan o papatayin kitang pakialamera ka!” Naglabas siya ng patalim mula sa bulsa niya.
Akmang susugurin niya ako nang biglang may umalingawngaw na wang-wang ng mga sasakyan ng pulis sa labas.
WEE-WOO-WEE-WOO!
Narinig ang malalakas na boses sa ibaba. “PULIS ITO! PALIBUTAN ANG BUILDING!”
Natigilan si Mang Tomas. Binitawan niya ang patalim at tumakbo papunta sa pinto para tumakas, pero saktong pagbukas niya ay nakatutok na sa kanya ang mga baril ng mga pulis na mabilis na nakaakyat sa second floor.
“Dapa! Dapa sa sahig!” utos ng pulis.
Pinosasan si Mang Tomas habang nagpupumiglas at sumisigaw. Kinuha ng mga imbestigador ang itim na plastic bag na nahukay ni Luna.
“Good job, Miss,” sabi ng hepe ng pulisya sa akin. “Matagal na naming minamanmanan ang sindikatong nagpapasok ng droga sa barangay na ‘to. Si Tomas pala ang nagtatago ng mga supply nila. Muntik ka nang mapahamak kung hindi mo nadiskubre ito.”
Habang kinakaladkad si Mang Tomas palabas, tinignan niya ako nang masama.
Ngumiti lang ako at hinimas si Luna. “Sabi niyo po kasi, lumayas kami ng pusa ko. ‘Yun pala, kayo ang aalis.”
Makalipas ang ilang linggo, nakatanggap ako ng malaking tawag mula sa kapulisan. Dahil sa pagkakatuklas ko (o ni Luna) sa malaking sindikato, binigyan ako ng pamahalaan ng P500,000 na reward money bilang informant.
Ginamit ko ang pera para makalipat sa isang mas malaki, malinis, at pet-friendly na condominium. Si Mang Tomas ay nahatulang makulong ng habambuhay.
At si Luna? Mula sa pagiging pusang kalye na itinataboy, siya ngayon ang prinsesa ng bago naming bahay, at ang aking personal na maliit na bayani.
